Główka przy porodzie
W zależności od tego, w którą stronę obróciłyby się barki dziecka, jego główka wyszłaby twarzą ku przodowi lub ku tyłowi ciała matki. Ponieważ kanał rodny australopiteków był symetrycznym przewodem o jednolitym kształcie, dziecko równie dobrze mogło obrócić się barkami w przód lub w tyl, a więc prawdopodobieństwo pożądanego ustawienia docelowego twarzą w przód wynosiło 50%. Gdy dziecko rodziło się twarzą ku tyłowi ciała matki, musiała ona korzystać z pomocy otoczenia, podobnie jak kobieta współczesna.JEŚLI NAWET DWUNOŻNOSĆ nie spowodowała takiego utrudnienia porodu, że matki musiały korzystać z pomocy, to niewątpliwie przyczyniła się do tego rosnąca objętość mózgu. Największy rozrost tego narządu nastąpił jednak później dopiero u przedstawicieli rodzaju Homo.
Skamieniałe szczątki miednic wczesnych przedstawicieli tego rodzaju są dość rzadkie, a najlepiej zachowany okaz pochodzący sprzed 1.6 min lat należy do nastolatka płci męskiej, którego szczątki odkryto w kenijskim Nariokotome i nazwano Chłopcem znad Jeziora Turkana. Badacze oszacowali, że dorośli krewni chłopca z Nariokotome mieli mózgi dwukrotnie większe niż australopiteki, ale wciąż stanowiące zaledwie 2/3 naszych. Odtworzywszy kształt miednicy chłopca na podstawie zachowanych fragmentów kostnych, Christopher B. Ruff z Johns Hopkins University i Alan Walker z Pennsylvania State University oszacowali, jak wyglądałaby ta część ciała, gdyby nastolatek dożył wieku dojrzałego.
Model ten zakłada, że wzrost mózgów i powiększanie się obręczy miednicznych następowały we wzajemnym dodatnim sprzężeniu. Osobniki, których to dotyczyło, z większym powodzeniem rodziły dzieci, przekazując nowe cechy następnym pokoleniom. Być może właśnie zmiany w budowie miednicy oraz pomoc przy porodzie pozwoliły na gwałtowny wzrost rozmiarów mózgu, jaki nastąpił od 2 min do 100 tys. lat temu. Skamieniałości będące świadectwem 300 tys. lat ewolucji człowieka potwierdzają istnienie tego związku. W ciągu minionych 20 lat naukowcy odkryli trzy miednice archaicznego Homo sapiens: mężczyzny z Sima de Los Huesos w Sierra de Atapuerca w Hiszpanii (sprzed ponad 200 tys. lat), kobiety z Jinniushan w Chinach (sprzed 280 tys. lat) i neandertalczyka z Kebary w Izraelu (sprzed około 60 tys. lat)4.