Każdy polak inny
W wiadomościach, prasie, licznych raportach widać obraz Polaka na obczyźnie pracującego rzetelnie, sumiennie, można na nim polegać, nikogo nie wydaje, jest cichy i skromny. Jak pokazuje praktyka tacy rodacy są na początku ich przygody z emigracją. Szybko wychodzi jego fachowość, znajomości, i co smutne słoma z butów mówiąc potocznie.
Wielu z nich liczy na łatwy zarobek i tak od początku nie zamierza być uczciwy, po nocach włóczy się po pubach szukając zaczepki, niejednokrotnie robi bałagan sobą, nie jest zbytnio kulturalny i wszyscy są mniej warci od niego. W pracy nie jest skuteczny i sumienny, na ulicy ordynarny i opryskliwy, a jego język pozostawia wiele do myślenia. Nie szanuje innych, sprawia wrażenia jakby mu się wszystko należało. Takie zachowanie widać od razu, taka osoba nie krępuje się ujawniając skąd pochodzi. Robi wstyd ty, którzy na swoją opinię pracują miesiącami a nawet latami. Przykro to stwierdzić, ale wielu takich Polaków, tu nieudaczników, tam pokazują jakimi to są panami z polskiej krwi i kości.
Moja wielka grecka rodzina
Aby dowiedzieć się skąd wziął się taki, a nie inny stereotyp Greka musimy cofnąć się do jego dzieciństwa i czasów młodości. Greckie rodziny uwielbiają dzieci. Nie dość, że mają ich dużo to jeszcze rozpieszczają i pozwalają niemal na wszystko.
Pociechy często terroryzują całą rodzinę i robią, co chcą nawet w miejscach publicznych. Tak jest dopóki nie dojdzie do ślubu. Do tego czasu troskliwi rodzice utrzymują swoje dziecko. Dla każdego Greka szczególną role pełni mama. Sprząta, gotuje, pierze i rozpuszcza swego syna do granic możliwości. Później te obowiązki przejmuje żona. Mimo to Grecy żenią się bardzo późno lub wcale. Nic dziwnego, w końcu w rodzinnym domu mają wszystko, więc, po co komplikować sobie życie małżeństwem. Jedno jednak trzeba przyznać potomkom Homera- są bardzo rodzinni. Utrzymują ze sobą bliskie kontakty nawet, gdy już się usamodzielnią, a model ich rodziny jest wielopokoleniowy. Grecy celebrują posiłki. Wtedy właśnie zbiera się cała familia i cieszy się swoją obecnością.
Edukacja greka
Sześcioletni Grek zaczyna swoją przygodę ze szkołą podstawową, następnie obowiązuje go trzyletnie gimnazjum. Tutaj obowiązek szkolny dobiega końca. Ci, którzy pragną zdobywać wiedzę mogą to robić w trzyletnich liceach ogólnokształcących, liceach profilowanych lub tez szkołach zawodowych.
Studiować można na pięcioletnich uniwersytetach lub trzyletnich szkołach wyższych. Aby dostać się na wymarzoną uczelnie należy jak najlepiej napisać ogólnokrajowy egzamin zorganizowany przez greckie Ministerstwo Edukacji Narodowej. Dla tych, którzy nie zalicza tego testu przygotowane jest koło ratunkowe, a mianowicie dwuletnie kursy w Instytucjach Szkolenia Zawodowego. Szkoły państwowe i podręczniki są bezpłatne. Istnieją jednak piekielnie drogie prywatne szkoły podstawowe i gimnazja. Nie ma natomiast niepublicznych uczelni wyższych. Nauczyciele nie stresują uczniów, więc co za tym idzie poziom nauczania jest niski. Szkoły powszechne całkowicie rezygnują z trudnych zagadnień, jakim są pojęcia klasyczne czy ortografia.