Poród indukowany to stymulowanie skurczów macicy w celu rozpoczęcia lub przyspieszenia porodu. Istnieją trzy główne metody indukowania porodu, czasami stosowane równocześnie. Pierwszą z nich jest stosowanie żelu hormonalnego do szyjki w celu przyspieszenia jej dojrzewania i rozpoczęcia skurczów, może być powtórzone po 4-6 godzinach. Druga metoda to przerwanie błon płodowych (nazywane amniotomią) i podanie hormonu oksytocyny. Metoda ta jest stosowana tylko wtedy kiedy szyjka jest dojrzała, czyli gdy ponad 50% jej obwodu w badaniu wewnętrznym jest zatarte, a sama szyjka dostatecznie rozszerzona, na szerokość palca badającego (2cm). Jeśli wymienione objawy nie są spełnione, poród prawdopodobnie się nie rozpocznie, a nawet jeśli skurcze się rozpoczną - będzie przedłużony. Trzeci sposób to podawanie oksytocyny samej. Jeśli szyjka nie jest dojrzała, a konieczna jest indukcja porodu z powodu stanu przedrzucawkowego lub innej sytuacji klinicznej zagrażającej matce lub dziecku, sporadycznie pomóc może uruchomienie błon płodowych.
oród jest to proces rodzenia dziecka. U prawie wszystkich zwierząt, których młode są poczęte i noszone wewnątrz ciała matki, poród rozpoczyna się samoistnie po różnym, dokładnie ustalonym czasie (ciąża), kiedy dziecko jest wystarczająco dojrzałe do przeżycia w świecie zewnętrznym, a jednocześnie dostatecznie małe, aby opuścić ciało matki. Nie jest dokładnie znany czynnik, który wywołuje początek porodu u człowieka. Poród jest całkiem dosłownie pracą fizyczną, którą można określić jako wytwarzanie ruchu przeciwko oporowi. W porodzie uczestniczą: siła mięśni macicy, przepony i ściany brzucha, a przeciwstawiają się przejściu dziecka struktury kanału rodnego. Skurcze mięśni macicy wspomagane przez zmiany hormonalne powodują rozluźnienie szyjki macicy, która rozszerzając się, pozwala na przejście przez nią dziecka. Ten proces zwykle zajmuje większą część porodu. Utrzymujące się skurcze macicy i mięśnie i mięśni brzusznych pchają dziecko przez kostny kanał porodowy.Mięśnie dna miednicy wymuszają skręt główki dziecka i dodatkowym, ciągłym naciskiem z góry ułatwiają wydalenie płodu. Główka dziecka poddaje się tym naciskom, często znacznie się odkształcając pod wpływem panujących ciśnień, co umożliwia jej przejście przez kanał rodny.
Każda część porodu, która trwa dłużej niż ogólnie ustalone normy sprawia że poród się przedłuża. Technicznym terminem dla każdego trudnego porodu, niezależnie od przyczyny jest dystocja. Przyczyny te dzielą się na trzy kategorie: nieprawidłowe ułożenie płodu, z dzieckiem usytuowanym w pozycji, w której nie może być wydalone; zwężenie miednicy lub niestosunek główkowo-miednicowy, w których część miednicy matki jest niewystarczająco duża do przejścia dziecka oraz najczęściej dysfunkcja macicy, lub bezwład macicy, oznaczające niewystarczająco silne lub niewystarczająco regularne skurcze mięśni macicy dla rozszerzenia szyjki i wydalenia dziecka. Czas trwania porodu bardzo się zmienia i nie można go dokładnie określić. Pierwsze dziecko prawie zawsze rodzi się dłużej niż następne, chociaż istnieją wyjątki. Pierwszy okres porodu, który jest bez porównania najdłuższy i powoduje rozszerzenie szyjki macicy do średnicy około 10cm, trwa przeciętnie przy pierwszym porodzie około 12 godzin, a około 7 godzin podczas następnych porodów.