Również na tym szczeblu kształcenia funkcjonują szkoły przeznaczone dla uczniów z mniejszymi lub większymi defektami. Młodzież upośledzona umysłowo w stopniu lekkim kształci się w zasadniczych szkołach zawodowych i zdobywa przygotowanie do pracy. Młodzież przewlekle chora kształci się w liceach i równocześnie leczy. Młodzież ociemniała lub głuchoniema często kształci się w szkołach średnich zawodowych i ogólnokształcących. Charakterystyczną cechą polityki oświatowej władz ŚPolski Ludowej jest obejmowanie działalnością oświatowo-wychowawczą szerokich kręgów ludzi dorosłych. Szkoły dla dorosłych i pozaszkolne formy kształcenia, dokształcania i doskonalenia pracujących stanowią ważną część składową systemu edukacji narodowej. Dają one licznym grupom społecznym realną możliwość awansu społecznego, kulturalnego i zawodowego. Przyczyniają się też skutecznie do podnoszenia poziomu wykształcenia d kwalifikacji zawodowych ludności. W szkolnictwie dla dorosłych występują prawie wszystkie formy charakterystyczne dla szkolnictwa młodzieżowego.
Dostosowane do warunków życia i możliwości osób pracujących. Również programy i metody kształcenia uwzględniają właściwości człowieka dorosłego (pracującego) i jego osobiste doświadczenia. Kształcenie dorosłych odbywa się bądź w toku popołudniowych zajęć lekcyjnych, prowadzonych najczęściej 4 dni w tygodniu, bądź w ramach studium korespondencyjnego (samodzielne uczenie się kierowane przez nauczycieli). Dorośli, którzy nie posiadają pełnego wykształcenia podstawowego, mają możliwość zdobycia go w szkołach podstawowych dla pracujących lub w podstawowych studiach zawodowych. Szkoły podstawowe dla pracujących realizują najczęściej program klas VI, VII i VIII. Podstawowe studium zawodowe jest szkołą, w której słuchacze w ciągu jednego roku uzupełniają wykształcenie w zakresie 8-klasowej szkoły podstawowej i zdobywają niezbędne minimum przygotowania do pracy zawodowej K 1 Podstawowe studia zawodowe wprowadzono w roku szkolnym 1973/74.
Rozbudowana została sieć liceów ogólnokształcących dla pracujących. Szkoły te realizują programy nauczania zbliżone zakresem materiału nauczania do liceów młodzieżowych o profilu ogólnym. Po złożeniu egzaminu dojrzałości absolwenci tych liceów ogólnokształcących uzyskują prawo ubiegania się o przyjęcie do szkół wyższych na wydziały dla pracujących. Jeśli nie przystąpią do egzaminu dojrzałości lub go nie złożą, mogą zdobyć kwalifikacje w policealnych studiach zawodowych dla pracujących. Znaczna liczba osób dorosłych kształci się w zasadniczych szkołach zawodowych, technikach i liceach, a także w policealnych studiach zawodowych dla pracujących. Obowiązujące w tych szkołach programy obejmują podobny zakres treści do realizowanego w szkołach dla młodzieży, tylko liczba godzin przeznaczonych na realizację materiału programowego w toku zajęć lekcyjnych jest niższa niż w szkołach młodzieżowych. W ostatnich latach zaczęto organizować średnie studia zawodowe, kształcące robotników wykwalifikowanych i dające pełne średnie wykształcenie.